Αντίο ,,,

Αντίο Αγγελάκι μου, γλυκό μου γατάκι,,,20/9/2010.....

ΜΥΡΙΣΑΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΝ (ΧΙV)

ΜΥΡΙΣΑΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΝ (ΧΙV)
Τ’ ΑΝΩΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΜΟΥ

τα έκανα στο Σχολείο της θάλασσας.

Ιδού και μερικές πράξεις για παράδειγμα:

(1) Εάν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.

(2) Το γινόμενο των μυριστικών χόρτων επί την αθωότητα δίνει πάντοτε το σχήμα κάποιου Ιησού Χριστού.

(3) Η ευτυχία είναι η ορθή σχέση ανάμεσα στις πράξεις (σχήματα) και στα αισθήματα (χρώματα). Η ζωή μας κόβεται, και οφείλει να κόβεται, στα μέτρα που έκοψε τα χρωματιστά χαρτιά του ο Matisse.

(4) Όπου υπάρχουν συκιές υπάρχει Ελλάδα. Όπου προεξέχει το βουνό απ’ τη λέξη του υπάρχει ποιητής. Η ηδονή δεν είναι αφαιρετέα.

(5) Ένα δειλινό στο Αιγαίο περιλαμβάνει τη χαρά και τη λύπη σε τόσο ίσες δόσεις που δεν μένει στο τέλος παρά η αλήθεια.

(6) Κάθε πρόοδος στο ηθικό επίπεδο δεν μπορεί παρά να είναι αντιστρόφως ανάλογη προς την ικανότητα που έχουν η δύναμη κι ο αριθμός να καθορίζουν τα πεπρωμένα μας.

(7) Ένας “Αναχωρητής” για τους μισούς είναι, αναγκαστικά, για τους άλλους μισούς, ένας “Ερχόμενος”.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ “Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΣ” Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ

Ο χρόνος,,,

24 Αυγούστου 2007 - 24 Αυγούστου 2010 ,

τρία χρόνια μετά ,,,.

Ω αμάραντο πέλαγο,,,,

Εκείνοι που με λιθοβόλησαν δεν ζούνε πια,

με τις πέτρες τους έχτισα μια κρήνη.

Στο κατώφλι της έρχονται χλωρά κορίτσια.

Τα χείλια τους κατάγονται από την αυγή,

τα μαλλιά τους ξετυλίγονται βαθιά στο μέλλον.

Έρχονται χελιδόνια, τα μωρά του ανέμου.

Πίνουν πετούν να πάει μπροστά η ζωή.

Το φόβητρο του ονείρου γίνεται όνειρο,

η οδύνη στρίβει το καλό ακρωτήρι.

Καμιά φωνή δεν πάει χαμένη στους κόρφους τ' ουρανού.

Ω αμάραντο πέλαγο, τι ψιθυρίζεις πες μου!

Από νωρίς είμαι στο πρωινό σου στόμα

στην κορυφήν όπου προβάλλ' η αγάπη σου.

Βλέπω τη θέληση της νύχτας να ξεχύνει τ' άστρα,

τη θέληση της μέρας να κορφολογάει τη γη.

Σπέρνω στους κάμπους της ζωής χίλια μπλαβάκια,

χίλια παιδιά μέσα στο τίμιο αγέρι.

Ωραία γερά παιδιά που αχνίζουν καλοσύνη

και ξέρουν ν' ατενίζουν τους βαθιούς ορίζοντες

όταν η μουσική ανεβάζει τα νησιά.

Χάραξα τ' όνομα το αγαπημένο

στον ίσκιο της γιαγιάς ελιάς,

στον ρόχθο της ισόβιας θάλασσας.

Ο. Ελύτης,,,,.

Γιατί;;;;;;

Ένα χρόνο χωρίς εσένα,,,,

Στα μάτια παίζει τ' άστρο της αυγής
ο ήλιος πλένει τ' όνειρο της γης
πλατύ ποτάμι η αγάπη και βαθύ
κουράστηκε και πάει να κοιμηθεί
Για ποιο ταξίδι κίνησες να πας
να με θυμάσαι και να μ' αγαπάς
Στα χείλη καίει πικρό μικρό φιλί
ποιο μακρινό ταξίδι σε καλεί θα φύγεις ,
άσπρα τα πανιά παραμονεύει η λησμονιά
Για ποιο ταξίδι κίνησες να πας
να με θυμάσαι και να μ' αγαπάς,,,,,,

Σ' ευχαριστώ,,,,,

24/3/2009 - 24/3/2010

Τα χρόνια που θα ΄ρθουν ,,,,,

Τα χρόνια που θα ‘ρθουν έχουν
ένα πρόσωπο που δε μας μοιάζει ,
Λιγότερα δέντρα , περισσότερες σκιές
αναποφάσιστα ποτάμια και βουρκωμένες θάλασσες.
Μόνον τα δάχτυλα κρατούν σφιγμένη τη δική τους
αμετάφραστη γλώσσα και οι ψίθυροι στους κλειστούς χώρους
θυμίζουν πως γεννιέται ένα λουλούδι.
Τα χρόνια που θα ’ρθουν έφτασαν......

Δ. Δασκαλόπουλος