Θα γυρίσει

Θα γυρίσει αλλού τις χαρακιές Τής παλάμης ,

η Μοίρα , σαν κλειδούχος

Μια στιγμή θα συγκατατεθεί ο Καιρός

Πώς αλλιώς ,

αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι

Θα παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας και θα χτυπήσει τον κόσμο η αθωότητα

Με το δριμύ του μαύρου του θανάτου.

Πενθώ τον ήλιο και πενθώ τα χρόνια που έρχονται,,,,,,, .

Ο. Ελύτης

Διάφανο

Tο δάκρυ,,,,, το πιο ιερό πράγμα,,,.

Στάχυα

Από ψηλά έπεφταν τα στάχυα.

Σαν χιόνια. Και στα χέρια μάζευα πολύτιμο καρπό.

Κάθε στάχυ πρωτόγνωρο άγγιγμα, άνοιγε πύλη σε μικρόκοσμο άλλο, υφαίνοντας τη ζωή του με τη δική μου.

"Δεν είμαστε ίδια, δεν είμαστε ίδια" κατέληγαν όλα την ξεχωριστή τους διήγηση ψιθυρίζοντας.

Ύστερα ένα-ένα σώπαιναν

Ένα όνειρο

Κάθε λουλούδι έχει τη θέση του στον ήλιο,

κάθε άνθρωπος έχει ένα όνειρο.

Κάθε άνθρωπος έχει έναν ουρανό πάνου από την πληγή του,

κι ένα μικρό παράνομο σημείωμα της άνοιξης μέσα στην τσέπη του.

Τις εστί

Καί είδον τά οστά τά γεγυμνωμένα καί είπον·
άρα τίς εστί, βασιλεύς ή στρατιώτης, η πλούσιος ή πένης, η δίκαιος ή αμαρτωλός...;;;».

Πιο μακριά

Ο Γλάρος Ιωνάθαν

Το Σμήνος θαρρείς πώς ήταν πέτρινο.
«Δεν ανήκεις πια στην Αδελφότητα» φώναξαν όλα μαζί,

και μονομιάς έκλεισαν τ΄ αυτιά τους και του γύρισαν τις πλάτες.
Ο Ιωνάθαν Γλάρος πέρασε τις υπόλοιπές του μέρες μόνος,

άλλα πέταξε μακριά, πιο μακριά απ’ τους Πέρα Βράχους.
Ήταν θλιμμένος από μοναξιά ,,,,,,,.
"Ο μόνος αληθινός νόμος είναι εκείνος που οδηγεί στην ελευθερία'', είπε ο Ιωνάθαν.

"Δεν υπάρχει άλλος''...

Ρίτσαρντ Μπαχ.

Πάντα

Ποία του βίου τρυφή διαμένει λύπης αμέτοχος ;

Ποία δόξα έστηκεν επί γης αμετάθετος ;

Πάντα σκιάς ασθενέστερα, πάντα ονείρων απατηλότερα.

Μία ροπή, και πάντα ταύτα θάνατος διαδέχεται ,,,,,,, …… ,,,,,,,, ……. ,,,,,,, *